Soğuk bir kış akşamıydı karanlık ve karı ıslatan yağmurun yağmasıyla başlamıştı gece bir dolmuş durağına yanaşmış telaşla koşuyordu. İçindeki tarifsiz endişe neredeyse tavan yapmış sadece dolmuşun penceresinden dışarıdaki karın yağışını izleyip öylece düşünüyordu.
   Bilmediği bir sokakta inmiş etraf ayaz üstelik çok soğuk varacağı yeri korka korka yoldan geçenlere soruyordu ve nihayet gideceği yere giden dolmuş gelmiş karşılaşacağı kişiye uzaktan “ hey “ diye seslenmişti. Aslında içindeki bastıramadığı nefretle karışık aşk o an hiç bir şey düşünmemeye sadece anı yaşamayı tercih etmişti.
Belki hatalıydı içinde ki eski bir öfke karşısında karşısındakini istemeden incitmiş olabilirdi. Elini her uzatışında geri çekiyor, huysuz, duygusal ve kıskançlığı her halinden okunuyorken gitmek istiyordu öyle nereye olursa olsun sadece herkes, her şeyi terk edercesine gitmek…
   Karşılaştığı kişi fedakârlıktan öte, aşktan da ileri sevgiyle gözüne uzaktan uzağa  bakmaya bile kıyamıyordu.. Onu mutlu görmek istiyor ve küçük jestlerle, esprileriler de bulunuyordu.
   Zihninde bir şey netliğe kavuşmuş kabindeki kişi, karşısındakinin kalbindeki kişi ve beklentisiz, umutsuzca sevdiği kişinin kalbinde ki kişi bu nasıl bir üçgendi…!
   Vazgeçtiklerimiz vazgeçişlerimiz hepsi hayatın önümüze koyduğu, çıkmaya zorlandığımız birer basamak merdiven. Bizler sadece tercihlerimizle ya ödüllendiririz kendimizi yada ömrümüzün son noktasına kadar cezalandırırız.

KAR TANESİ
Bir yağmuru anımsattı gelişin,
Yüreğime çilse düştü sanki
Gâh ağlattı gâh tebessüm etti.
Dalmıştım karanlığın adının
Arkasında ki ıssızlığa doğru
Yürüyordum…
Varacağım adresin hangi çıkmaza
Saplanacağını bilmeden…
Uzaktı gülümsemek ve geride
Kalmıştı hatıralar.
Kısa bir bant kaydına sarılmıştı hayat
Unutmaya çalıştıkça,
Önüme konulan bir tas su gibi,
Ve kısa süren bu sonbahar
Yerini üzerime süzülen bir kar tanesine
Bırakmıştı…

0 Yorumlar